Archive for the ‘LDD in Europa’ Category
“Hongarije, een wankele voorzitter voor Europa” (De Standaard, 6/01/2011, p20)
De Hongaarse mediawet is maar een van de problemen die de nieuwe voorzitter van de EU op de Europese tafel legt, zegt DERK JAN EPPINK. Ook op andere terreinen mag het land veel kritiek verwachten.
De Hongaarse regering trok de aandacht met een wet die een Mediatoezichtsraad, bevolkt met regeringsgezinde leden, de mogelijkheid geeft persorganen te sanctioneren die ‘niet objectief’ berichten. Televisie- of radiostations kunnen rekenen op een boete van 700.000 euro, een krant op 90.000, een weekblad 36.000 en een individu op 7.250 euro boete. Dat laatste is het doorsnee loon van anderhalf jaar. Hongarije kreeg kritiek alom. Die Welt sprak van een Führer-staat en The Economist van de putinization of Hungary.
Puinhoop
Hoe kan een EU-lidstaat zoiets verzinnen? Hongarije was het modelland voor de modernisering van Midden- en Oost-Europa. Na 1989 ging een derde van alle buitenlandse investeringen in het voormalige Oostblok naar Hongarije. Die kapitaalstroom leidde tot hogere lonen, inflatie en een groeiende overheidssector. Het begrotingstekort steeg naar 10 procent. Hongarije werd een bubble maar niemand deed iets om het overheidstekort te verminderen. In 2006 bekende de socialistische premier Ference Gyurcsany dat hij de Hongaren bedroog: ‘Ik lieg ‘s morgens, ‘s middags en ‘s avonds.’ Het was de financiële crisis eind 2008 die de bel deed barsten.
Premier Orban erfde een puinhoop en het roer moet om. Hongarije heeft een staatsschuld van 26,5 miljard dollar, voor de helft in Zwitserse franken, terwijl de eigen Forint is gekelderd. Europese socialisten die Orban bekritiseren hebben een probleem: hun Hongaarse geestverwanten waren de zelfbenoemde ‘leugenaars’. Fidesz, de partij van Orban, haalde bij de parlementsverkiezingen een tweederde meerderheid: een ruim mandaat. Maar Orban gooit het kind met het badwater weg. Hij heeft al zes keer de grondwet veranderd. Het Grondwettelijk Hof is drastisch gekortwiekt. Vervolgens werd de Fiscale Raad, die toeziet op correcte belastingwetgeving, de facto afgeschaft, waarna de regering op vertrekpremies een tarief invoerde van 98 procent, met vijf jaar terugwerkende kracht. Particuliere pensioen- en spaarfondsen worden overgeheveld naar de staat. Wie niet meedoet, moet 70 procent belasting betalen. Banken, de telecomsector en energiebedrijven – grotendeels in handen van buitenlandse investeerders – krijgen een extra belasting opgelegd, met terugwerkende kracht van één jaar.
Kritische pers
Dit pakket zal de Hongaren bijten. Alles wordt duurder, terwijl buitenlandse investeerders zich gepakt voelen en dreigen met kapitaalvlucht. Om zich af te schermen van kritiek moet de Mediatoezichtsraad de pers intomen, zodat Orban een ‘goednieuwsshow’ kan opvoeren en ‘buitenlandse elementen’ de schuld kan geven.
Orban zegt: ‘Vrijheid van meningsuiting is nergens perfect in Europa.’ Dat is niet onwaar. De Italiaanse premier Berlusconi is regeringsleider en heeft als mediamagnaat eigen mediakanalen. Maar er blijven voldoende andere media over om hem op de korrel te nemen, wat ook grif gebeurt. De Franse president grijpt geregeld in bij de televisie of een krant. Franse staatszenders zijn gezagsgetrouw en kranten partijdig. Maar er blijft veel ruimte voor kritiek. België is evenmin perfect. Partijvoorzitters en premiers hebben snel de neiging de telefoon te pakken voor een scheldpartij of dreigementen. In deze gevallen blijven er voldoende kanalen voor kritiek op het regeringsbeleid.
De Mediatoezichtsraad heeft een structuurzwakte: ‘objectiviteit’ bestaat niet in de media. Journalistiek is geen wiskunde. Journalisten observeren, beoordelen, selecteren en informeren; niet zelden vanuit een eigen invalshoek. En omdat journalistiek niet ‘objectief’ is, komen diverse meningen bovendrijven die met elkaar botsen. In het publieke domein moeten zij concurreren, zodat de meest steekhoudende argumenten prevaleren. Media organiseren ‘opinieconcurrentie’. Voor de politiek is dat van belang. Beleid dat niet is getoetst in een tegensprekelijk debat mislukt. De Hongaarse Mediatoezichtsraad zal Orban zijn goednieuwsshow geven.
Ongeloofwaardige EU
Ex-premier Wilfried Martens, voorzitter van de Europese christen-democraten waartoe Fidesz behoort, verdedigt de Hongaarse mediawet en hoopt dat de toepassing ervan meevalt. Martens spreekt als een burgemeester in oorlogstijd. De Mediatoezichtsraad is het zwaard van Damocles dat automatisch censuur of ten minste zelfcensuur bewerkstelligt.
In de huidige EU zijn christen-democraten de baas en niet zelden regeert hun arrogantie van de macht. Zij leveren de voorzitter van de Europese Raad (Herman Van Rompuy), de voorzitter van de Europese Commissie (José Manuel Barroso) en de voorzitter van het Europees Parlement (Jerzy Buzek). De mediawet werkt averechts voor Hongarije, maar is tevens een aperte schande voor een EU, die China, Rusland, Birma, Noord-Korea, Cuba, Venezuela en Iran de les leest inzake persvrijheid. Europese christen-democraten maken met Orban de EU ongeloofwaardig. Hij is hun probleem.
DERK JAN EPPINK
Wie? Europees Parlementslid (LDD), behoort tot de fractie van de Europese Conservatieven en Hervormers.
Wat? De Europese christen-democraten hebben met Hongarije een economisch en democratisch issue in hun rangen.
Waarom? De aanpak van buitenlandse investeerders, eigen spaarders en de media is niet die van een modelstaat.
De Standaard
(avl)
© 2011 Corelio
Establishing a permanent crisis mechanism to safeguard the financial stability of the euro area
14.12.2010
Derk Jan Eppink, on behalf of the ECR Group.
Mr President, I shall try to be briefer than the previous speaker. My group proposes to adopt the budget as agreed by the Council. It offers a small increase and that is a reasonable compromise. Keep in mind that EU Member States and citizens have to cut their budgets. Unfortunately, the debate on the budget had a false start. The Parliament demanded an increase of 6%, which was ludicrous and showed that this congregation was out of touch. Here, the debate was even inflamed by hotheads who wanted to kidnap the budget to force access to own resources, in other words EU taxation. We have always opposed that. Lisbon is clear on it. The Parliament has a right to advise, not a right to co-decide.
The Parliament lost this battle, as we predicted. Now it is moving to the position which the European Conservatives defended all along – a budget of 1% of GDP. The hotheads here must cool down, particularly the Greens. Just imagine that the EU had no budget next year while the euro was in a tailspin. Is that the image you want to offer the financial markets? They would not be at all happy.
I would like to congratulate the governments of the United Kingdom and the Netherlands for their principled position. I thank the Belgian Government for their role as honest broker and I thank the Commission for its knowledgeable and cool-headed work.
Open Brief Derk Jan Eppink aan Guy Verhofstadt
Derk Jan Eppink, boegbeeld van Lijst Dedecker (LDD) voor de Europese verkiezing, roept in een open brief Guy Verhofstadt op om de kiezer te geven waar het recht op heeft: een eerlijk debat ten gronde over de Europese uitdaging.
“Kiezers hebben recht op dat debat. Zeker enkele weken voor de verkiezingen. Dit is niet het moment om u te verstoppen.”
(…)
Beste Guy,
In de eerste plaats zou ik U willen feliciteren met twee boeken die U de voorbije maanden heeft uitgegeven over Europa, te weten de ‘New Age of Empires’ en ‘De weg uit de crisis’. Ik heb ze met belangstelling gelezen. Maar helaas ben ik het met veel van uw conclusies niet eens.
De voorbije weken is er veel geklaagd over de aard van de verkiezingscampagne. Deze zou te veel over incidenten gaan en te weinig over inhoud. Ik ben het daarmee eens: te veel relletjes en steekvlammen, te weinig gefundeerd discours. Ik ben vragende partij om te spreken over de inhoud. Daarom daag ik U uit tot het debat.
Maar het valt me op dat U het echte, tegensprekelijke debat mijdt en ontloopt. U drukt uw snor als het gaat over de botsing van argumenten.
U lanceert voorstellen die U vervolgens weigert te verdedigen tegenover uw politieke opponenten. U debatteert, maar enkel in China. In Vlaanderen spreekt U, maar enkel met uzelf. Daarbij krijgt U volledige steun van de publieke omroep VRT die optreedt als uw persoonlijke reclamebureau, op kosten van de belastingbetaler. De U bevriende media schilderen U af als een Mozes die op de bergtop staat en die het Beloofde Land ziet.
Wellicht mag ik U suggereren van die berg af te komen en terug te keren tussen de gewone mensen! Ik zou U ook willen adviseren niet naar het Meer van Galilea te gaan in een poging over water te lopen. Het meer is diep en het water is nat. Bovendien bent U Jezus niet.
U verzaakt aan het tegensprekelijk debat, terwijl uw voorstellen verreikend zijn. U pleit voor de invoering van een Europese belasting, voor de vertwintigvoudiging van de EU-begroting, voor de invoering van een Europees leger, voor de toetreding van Turkije en voor een ‘investeringsplan’ waarvoor de EU voor 1.000 tot 4.000 miljard euro schulden zou moeten aangaan.
Dat laatste bedrag is zoveel als het bruto nationaal produkt van Duitsland en de Benelux-landen bij elkaar. Daarmee bent U de meest radicale Eurofederalist die droomt van een ‘Verenigde Staten van Europa’. U heeft recht op uw droom. Maar de kiezers hebben recht op de waarheid.
Ik beschouw me als Eurorealist en heb het boek ‘De Eurorealisten komen’ gepubliceerd. Ik ben pro-Europa, geen Euro-scepticus die de EU van binnenuit wil onderuithalen. Ik bied daarom een realistisch alternatief voor een ander, werkbaar Europa. Op terreinen als energie- en immigratiebeleid moet zelfs meer Europa komen.
Ik bepleit voorstellen die ‘haalbaar en betaalbaar’ zijn. De EU zou zich moeten toeleggen op hoofdtaken (economisch-financieel beleid, transport, energie, immigratie) die de basis vormen voor onze welvaart en moet afzien van betuttelende regelneverij.
Ik ben niet voor een Europese belasting. U denkt dat zo’n Eurotaks de burger dichterbij Europa brengt. Ik vrees het tegendeel: het zal een revolutie ontketenen, tegen Europa.
U wilt Turkije erbij. Voor mij is Turkije een brug te ver. Het Turks lidmaatschap zou de opnamecapaciteit van de EU ver overstijgen. Europa heeft toegepast gezond verstand nodig, geen wilde plannen.
Europese integratie werkt alleen met ‘de kunst van het mogelijke’, niet met blind voluntarisme. Idealisme zonder pragmatisme is als een schip zonder kompas.
Zoals ex-premier Jean-Luc Dehaene opmerkte, gaat de verkiezingsstrijd niet tussen U en hem want U bent beide Eurofederalisten. Dehaene is het in enkelvoud, U bent Eurofederalist in het kwadraat.
Eigenlijk zijn alle traditionele partijen het met elkaar eens, inclusief Groen! Voor Groen bent U ‘groene Guy’ en SP.A-lijsttrekster Kathleen Van Brempt wil U welkom heten in de socialistische fractie omdat uw voorstellen al geruime tijd in het programma staan van de Europese socialisten.
De strijd gaat daarom tussen Eurofederalisten en Eurorealisten; tussen het nastreven van een utopie of het realiseren van het haalbare. Dit is de inzet van het debat over Europa en dat is nu juist het debat dat U mijdt, zich verschuilend achter monologen en de facades van de U bevriende media.
U verkondigt het evangelie. Maar profeten sluiten zich vaak op in het eigen gelijk omdat ze de toets van de werkelijkheid vrezen. Die test is nu precies het fundament van een burgerdemocratie en de ‘open debatcultuur’ die U vroeger zo hartstochtelijk bepleitte.
Kiezers hebben recht op dat debat. Zeker enkele weken voor de verkiezingen. Dit is niet het moment om zich te verstoppen.
Daarom roep ik U op tot het tegensprekelijk debat.
Met vriendelijke groet,
Derk Jan Eppink