Oost Vlaanderen

Waarde president, Geachte heer Van Rompuy, Gedegen beleid begint met een correcte analyse, met verwachtingen op feiten gebaseerd. Dat geldt vooral voor Europa. Op 10 maart zei U in De Tijd: “We staan voor een keerpunt in de crisis. De problemen zijn niet voorbij maar het dieptepunt ligt achter ons.” Vorige maand gaf de president van de Europese Centrale Bank (ECB), Mario Draghi, toe dat de injectie van ruim 1 biljoen euro in het Europese bankwezen enkel “tijd heeft gekocht”. De morfine is uitgewerkt. Alle oude problemen zijn terug. Griekenland implodeert, Frankrijk fantaseert en Spanje degradeert. Het grootste deel van de eurozone zit in een recessie. Kent u de diepte van het diepste punt? Vorig jaar zei u in het Europees Parlement dat de fundering van de euro gezond is. “Er is geen crisis van de euro, maar een schuldencrisis.” U klonk als de vroegere Amerikaanse president Herbert Hoover die na de beurskrach van 1929 zei: “Prosperity is around the corner.” U zei ook dat de stresstest van Europese banken “een succes” was. De banken waren, op een enkele uitzondering na, geslaagd. In werkelijkheid ligt de banksector aan het beademingsapparaat van de ECB. De stresstest was een exercitie in zelfbedrog. Ik herinner u als een man met intellectuele luciditeit die de confrontatie met de paarse regering aanging, vooral met de goednieuwsshow van de regering-Verhofstadt. Op een website hekelde u het manipuleren van de begrotingscijfers, het debiteren van onjuistheden en het ‘opleuken’ van perspectieven. U behoorde tot de enkelingen met moed tot verzet. De heersende paarse elite schilderde u af als conservatief restant, maar in 2007 werd de paarse elite zelf door de geschiedenis veroordeeld. Onder de leuze die uw partij toen gebruikte: ‘Wie gelooft die mensen nog?’ U zegevierde intellectueel en politiek. In Europa behoort u tot een elite en elke bureaucratie installeert, bijna ongemerkt, oogkleppen. In het Europees Parlement zei u onlangs dat Europa sterk staat buiten de EU. “We hebben de leiding genomen in de bevrijding van Libië.” Wie zijn ‘we’? Niet de Europese Unie. Integendeel, veel Europese leiders hebben de Libische leider Khadafi omhelsd. Ze bezorgden hem internationale erkenning. Het was de luchtmacht van Frankrijk en Groot-Brittannië die voor de ommekeer zorgden, op basis van een resolutie van de VN Veiligheidsraad. Duitsland onthield zich tijdens de stemming. Er is dus geen ‘we’. In de oude Sovjet-Unie was er een grap over herschrijving van de geschiedenis: “De toekomst staat vast, alleen het verleden kan veranderen.” U definieert uw opdracht als ‘de barak rechthouden’. Daarmee bedoelt u de eurozone. Het probleem van de eurozone is dat de euro deel van het probleem is. De euro heeft een goedkope geldstroom in werking gezet die in Griekenland en Italië heeft geleid tot overmatige overheidsschulden, tot een vastgoedbubbel in Spanje en een bankenbubbel in Ierland. De eurozone heeft grotendeels zijn concurrentiekracht verloren, met een kloof tussen Noord en Zuid. Maar u wilt die kloof niet zien. Duitsland heeft door structuurhervormingen zijn concurrentiekracht hersteld. In Italië liepen in de eurozone de loonkosten op met circa 30 procent, de competitiviteit verdween. De Italiaanse economie is in de eurozone amper gegroeid. Frankrijk is een importerend land geworden, terwijl de drie grootste Franse banken een collectieve schuld hebben van 250 procent van het Franse bnp. Frankrijk leeft op krediet. Het lijkt alsof u intellectuele luciditeit heeft vervangen door een bunkermentaliteit. De eurozone is een gebouw zonder nooduitgang en het is de vraag of de muntunie in de huidige vorm houdbaar is. Waarom is het verboden een nooduitgang te voorzien? Griekenland zit in een uitzichtloze depressie en degradeert tot Europees ontwikkelingsland. De jeugdwerkloosheid in Italië en Spanje is opgelopen naar circa 50 procent. Jonge, goed opgeleide Portugezen emigreren massaal. Europa gaat naar een Portugalisation de l’Europe. Een enorm politiek en sociaal explosief hoopt zich op. Het is wachten op de vonk. Europese socialisten, de nieuwe Franse president Hollande voorop, bepleiten grotere overheidsbestedingen. Zij willen het schuldenprobleem oplossen met… meer schulden! U denkt dat het ergste voorbij is. Helaas, het ergste moet juist nog komen. Het zal niet lang duren en de werkloze jeugd, de ontgoochelde burgers en ontredderden de snedige leuze roepen die uw partij gebruikte: ‘Wie gelooft die mensen nog?’

© 2012 De Persgroep Publishing

Article source: http://www.ldd.be/nl/de-diepte-van-het-diepste-punt-de-morgen-15-mei-2012-3543.htm

Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Reekmans (LDD) klaagde in 2010 aan dat er in Vlaanderen maar liefst 10.000 sociale woningen onbewoond waren. Ondanks de veelvuldige beloften van Vlaams minister Van den Bossche om prioritair in te zetten op het renoveren van deze onbewoonde sociale huurwoningen gaat het echter van kwaad naar erger. De Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen (VMSW) kondigde deze week een renovatiestop aan omdat er zelfs geen geld beschikbaar was om aanbestedingsklare renovatiedossiers te financieren.

Peter Reekmans: “Een renovatiestop heeft tot gevolg dat de leegstand in de sociale huisvestingssector nog verder zal toenemen. De helft van de sociale woningen moet immers op korte of middellange termijn worden gerenoveerd. Omdat er niet meer wordt gerenoveerd, zullen de sociale nieuwbouwprojecten echter steeds vaker dienen voor het noodgedwongen herhuisvesten van de huidige sociale huurders. Hierdoor zullen de wachtlijsten in de sociale huursector altijd maar langer worden. Niet prioritair inzetten op renovatie is dan ook volkomen asociaal.”

In 2008 werden er 5029 sociale huurwoningen gerenoveerd; in 2009 nog 4023 woningen; in 2010 amper 3388. Daarentegen stijgt de nieuwbouw van sociale woningen jaar na jaar.

Peter Reekmans: “Het kan niet dat er jaarlijks voor 700 miljoen euro nieuwe huur- en koopwoningen worden bijgebouwd, terwijl het bestaande patrimonium hoe langer hoe meer verkommert. Om die reden pleit ik voor een radicaal andere beleidsaanpak waarbij renovatie absolute voorrang krijgt op nieuwbouw door:

-niet langer nieuwe sociale koopwoningen te bouwen omdat een sociale koopwoning een levenslang voordeel biedt op kosten van de belastingbetaler;

-de daardoor vrijgekomen budgetten aan te wenden om een inhaalbeweging te realiseren inzake het renoveren van verouderde sociale huurwoningen;

-geen nieuwe sociale huurwoningen te bouwen tot het bestaande sociale huurpatrimonium volledig gerenoveerd is;

-de totaal verouderde sociale huurwoningen met een hoge renovatiekost te verkopen als sociale koopwoningen;

-het veralgemeend invoeren van de huursubsidie, die sociale huurders de mogelijkheid biedt om ook op de private markt een woning te huren.”

“Indien deze vijf maatregelen consequent worden toegepast ben ik ervan overtuigd dat tegen 2020 niet enkel de massale leegstand zal opgelost zijn, maar dat bovendien de wachtlijsten sterk zullen verminderd zijn”, besluit Peter Reekmans.

Article source: http://www.ldd.be/nl/renovatie-van-sociaal-huurpatrimonium-is-prioritair-3542.htm

Peter Reekmans, Vlaams volksvertegenwoordiger (LDD) en commissielid: “Een slimme energiemeter is een meter met ingebouwde informatie- en communicatietechnologie, die gegevens over verbruik of productie van energie, van bvb. zonnepanelen, verzamelt en aan de netbeheerder – Eandis of Infrax – doorstuurt. Na een aantal proefprojecten bestaan nu concrete plannen voor de installatie van deze toestellen in heel Vlaanderen. Een EU-richtlijn legt ons land trouwens op om tegen 2020 80% van de elektriciteitsverbruikers uit te rusten met intelligente meetsystemen, tenzij met een kosten-batenanalyse aangetoond wordt dat zo’n project niet zinvol is… Wallonië en Brussel voerden al dergelijke analyses uit en kwamen tot de conclusie dat zo’n project netto alleen geld kost.  Een eerste studie in Vlaanderen wees ook in die richting, maar een nieuwe studie lijkt volstrekt op netto winst te wijzen…”

Het zal dus nog een hele taak zijn om tot één consistent Belgisch standpunt te komen, én vooral: voorzichtigheid is geboden. Reekmans: “De netbeheerders zullen de kosten voor dit hele project ongetwijfeld doorrekenen in de nettarieven die ze aanrekenen aan de consumenten. En die distributiekosten zijn al zo hoog! Een verdere ontsporing moet absoluut worden vermeden. Minister Van den Bossche, net als haar partijgenoot Vande Lanotte, heeft op 1 mei nog grote woorden gebruikt over de energieproblematiek. Voor Van den Bossche vormt dit nieuwe dossier een mooie testcase om aan te tonen dat de politiek de netbeheerders in toom wil en kan houden”, aldus besluit Peter Reekmans.

Article source: http://www.ldd.be/nl/slimme-energiemeters-mogen-zeker-niet-tot-nog-hogere-distributiekosten-leiden-3540.htm

Peter Reekmans: “Het viel mij op dat soms hele straten in sociale wijken leegstaan. Eigen onderzoek wees uit dat er sprake was van een structureel probleem. Het meldpunt dat door mij werd opgericht, www.leegstand.be, bevestigde dit en liet mij toe om de oorzaken vast te stellen.  Veelal bleek er simpelweg geen geld beschikbaar te zijn voor het dringend renoveren van leegstaande en verwaarloosde sociale huurwoningen. Ondanks de veelvuldige beloften van Vlaams minister Van den Bossche om van het renoveren van sociale woningen een prioriteit te maken, wordt er beleidsmatig nog steeds onvoldoende in renovatie geïnvesteerd. De VVH-kritiek is dan ook volkomen terecht. Bij afwezigheid van de noodzakelijke renovatiebudgetten piekt de leegstand in de sociale huisvestingssector meer dan ooit.”

Naast de leegstandsproblematiek, is er ook het Energierenovatieprogramma 2020 van de Vlaamse overheid. Dat wil komen tot een energiezuinige woning voor iedere Vlaming in 2020. Er zijn drie speerpunten: isolatie van alle daken, alle enkel glas vervangen en alle verouderde verwarmingsketels bannen. Dit Vlaamse programma kadert uiteraard in het Europese 20-20-20-plan, dat op zijn beurt drie doelstellingen oplegt: tegen 2020 de uitstoot van CO2 met 20% terugdringen, het energieverbruik met 20% doen dalen en het aandeel hernieuwbare energie tot 20% optrekken.

Peter Reekmans: “Tot op heden zijn de realisaties op het vlak van energie-investeringen in de sociale huursector bijzonder beperkt. De minister combineert nochtans de bevoegdheden Wonen én Energie. Als beleidsverantwoordelijke minister, zowel bevoegd inzake Wonen als Energie, zou mevrouw Van Den Bossche toch moeten weten dat de sociale huurders het meeste baat hebben bij een lagere energiefactuur.”

“Ik zal dan ook niet nalaten om op beleidsbijsturingen aan te dringen, en dit zowel qua visie als qua efficiëntie”, besluit Peter Reekmans.

Article source: http://www.ldd.be/nl/leegstand-piekt-door-gebrek-aan-renovatiemiddelen-3539.htm

François Hollande kreeg na zijn verkiezing de meest hartelijke felicitaties van Guy Verhofstadt, founding father van de VLD en voorzitter van de Europese liberalen in het Europees Parlement. Dat Martin Schulz, voorzitter van het Europees Parlement, Hollande van harte feliciteert is logisch. Schulz is socialist. Maar de liberaal Verhofstadt? Hollande wil een supertaks van 75 procent voor hogere inkomens, verlaging van de pensioengerechtigde leeftijd en meer ambtenaren in dienst nemen. Alles wat de Open Vld in België bestrijdt, steunt Verhofstadt in het Frankrijk van Hollande. Is Verhofstadt eigenlijk nog liberaal? De Franstalige liberalen hebben zich mateloos geërgerd aan het enthousiasme van Verhofstadt voor Hollande. Minister van Buitenlandse Zaken, Didier Reynders, suggereerde dat Verhofstadt met de vleierij solliciteert naar een topbaan in Europa. En Louis Michel, lid van de fractie in het Europees Parlement die door Verhofstadt wordt geleid, hekelt het geflirt met “linkse radicale partijen”. Hij doelt dan waarschijnlijk op de Parti de Gauche van Jean-Luc Mélenchon, een onmisbare steunpilaar voor de verkiezing van Hollande en bewonderaar van Fidel Castro. De motieven die Reynders suggereert kunnen meespelen want Verhofstadt heeft zijn mislukte kandidatuur voor het voorzitterschap van de Europese Commissie in 2004 nooit verwerkt. Maar de kans dat Verhofstadt nu nog een topbaan krijgt, is niet zo groot. Vooral Groot-Brittannië en Duitsland zullen zich tegen hem keren, en veel andere landen ook. Hij heeft zo ongeveer alle rechtse leiders in Europa geschoffeerd, inclusief de Duitse bondskanselier Merkel. Hij vindt dat Merkel zich moet uitspreken voor eurobonds omdat een adviesraad met enkele Duitse economen dat hebben gesuggereerd. “Merkel, voer het advies van uw adviseurs uit”, roept Verhofstadt geregeld. Maar Merkel is kanselier (en verantwoordelijk, niet de adviesraad. Nee, juist omdat hij weinig kans maakt op een prominente job werpt hij zich op als geweten van Europa, een goeroe-achtige pleitbezorger van de ‘Verenigde Staten van Europa’. Zijn cheerleaders zitten vooral aan de linkerzijde van het halfrond in het Europees Parlement. Als Verhofstadt heeft gesproken krijgt hij meer applaus van de groenen en socialisten dan van zijn eigen fractie van Europese liberalen. Zo pleit hij geregeld voor de invoering van eurobonds waarbij obligaties worden uitgegeven die vooral de mediterrane landen ten goede komen en waarvoor de AAA-landen, waaronder Duitsland, garant moeten staan. De eurobonds zijn een instrument voor een transfer economie en weinig liberaal. De Duitse liberalen van de FDP zijn ertegen. Als Verhofstadt eurobonds bepleit, blijven zij wijselijk weg. Verhofstadt is ook een van de weinige liberalen die pleit voor een Europese belasting, een financiële transactietaks en een hogere Europese begroting. De Nederlandse liberalen van de VVD zijn daartegen. Ook de Duitse liberalen zijn tegen een Europese belasting. Een fractievergadering van de Europese liberalen duurt dan ook meestal vele uren. Veel van zijn critici haken af en zoeken, door honger gedreven, een restaurant op. Ze zeggen: ‘Laat hem maar zijn gang gaan, die eurobonds komen er toch niet’. En juist dan drijft hij zijn zin door.

Komisch duo

Verhofstadt haalt ook veel uit naar nationale regeringen, bij voorkeur naar de Britse waarin echter ook de Liberal Democrats zitting hebben. Hij haalde uit naar de Nederlandse regering, geleid door de liberaal Mark Rutte. De Duitse regering krijgt ervan langs, met daarin de liberale FDP. Met Verhofstadt aan het roer van de Europese liberalen heeft het liberalisme eigenlijk geen vijand meer nodig. Verhofstadt schuurt aan tegen linkse partijen, vooral de groenen die in het Europees Parlement worden geleid door Daniel Cohn-Bendit. Ze zitten dicht bij elkaar, smoezen graag, wisselen grappen uit en halen uit naar dezelfde tegenstanders. Er ontstaat een soort symbiose tussen de twee, zowel in doeleinden als retoriek. Ze zouden een (komisch) duo kunnen vormen. Verhofstadt heeft zich losgezongen van het liberalisme en zich vereenzelvigd met La Gauche. Met Cohn-Bendit deelt hij de allure van een politieke bohemien: beetje artistiek, gemaakt bevlogen, quasi-intellectueel en een zichtbare vijandschap naar hen die het niet met hem eens zijn. Verhofstadt zoekt bij La Gauche erkenning als onbetwistbare Eurogoeroe, van ongeacht wat. In The International Herald Tribune (9 mei) waarschuwde hij Moskou voor de laatste keer: “De lente zal naar Rusland komen”. Maar de lente is dichterbij Verhofstadt dan hij zelf beseft. Een ‘Europese Lente’ die wel eens anders zou kunnen uitpakken dan hij en Hollande denken.

© 2012 De Persgroep Publishing

Article source: http://www.ldd.be/nl/guy-verhofstadt-losgezongen-van-liberalisme-de-morgen-10-mei-2012-3537.htm

Jean-Marie Dedecker: “Als een zelfstandige een fiscale fout maakt krijgt hij een boete van 309 procent. Als een bankier de boel belazert krijgt hij een bonus en een gouden handdruk. Door de ontlasting van het voltallige bestuur van de voormalige Dexiabank van België wast nu ook de politiek de handen in onschuld. Die bank heeft in 2011 aan ons allen 4 miljard euro zuiver gekost, en via de Dexiaholding staan er de Belgische belastingbetaler nog talloze aderlatingen te wachten. Door de kwijting kunnen de politici van de drie traditionele partijen, en de bestuurders van sociale mammoetorganisaties zoals Arco, Gemeentelijke Holding en Ethias niet meer aansprakelijk worden gesteld voor wat dan ook.”

Politieke witwasoperatie

De namen van de bestuurders van het voormalige Dexia Bank België die vandaag zijn ‘ontlast’ spreekt boekdelen over haar politieke en sociale verankering. Naast de directieleden gaat het om Jean-Luc Dehaene (CDV), Patrick Develtere (ACW), Tony Van Parys (CDV), Luc Martens (CDV) Wivina Demeester (ex CDV) Francine Swiggers (Arco), Marc Justaert (CM) Patrick Janssens (sp.a), Patrick Lachaert (Open VLD), Francis Vermeiren (Open VLD), Bernard Thiry (Ethias), Thierry Jacques (MOC), Jean-Jacques Viseur (cdH) Marc Deconinck (PS), en Serge Kubla (MR), die alle kwijting of décharge hebben gekregen voor hun daden in de raad van bestuur.

Jean-Marie Dedecker: “De drie grote politieke families hebben alle boter op het hoofd. Daarom is het wraakroepend dat deze dames en heren in 2011 aan de neergang van de Dexiagroep geen enkele blaam, maar integendeel een aardige cent overhouden. Een vaste jaarvergoeding van 22.500 euro, en dan nog eens 2.000 euro per vergadering, om de bank bijna om zeep te helpen. Niemand kan ze nog aanspreken om dat geld terug te storten. Het is ook een veeg teken dat de politieke witwasoperatie unaniem is gedekt door hun opvolgers in Belfius, die namens ‘de staat’ na een zielige stoelendans zijn benoemd door de nieuwe God van de PS, premier Di Rupo.”

Article source: http://www.ldd.be/nl/regisseurs-van-grootste-bankroof-in-belgie-gaan-zonder-meer-vrijuit-3535.htm

Het ‘Limburgs Klimaatfonds’ start vanaf vandaag. Met het geld investeren de LRM, het Limburgs klimaatbedrijf NUHMA en de coöperatieve LIMCOOP in klimaatvriendelijke projecten. “We denken aan energiebesparing via warmtepompen, biomassa, lage-energie woningbouw, elektrische voertuigen en andere maatregelen”, zegt Jeffrey Alenus van LRM. “Het fonds biedt aan elke Limburger de kans om mee te genieten van de opbrengsten. De winst die uit deze activiteiten voortvloeit, verdelen we opnieuw onder aandeelhouders. Het Klimaatfonds streeft naar een jaarlijks dividend dat één procent hoger ligt dan het rendement van een spaarboekje. Aandeelhouders investeren zo in klimaatvriendelijke projecten in eigen streek en hebben uitzicht op een mooi rendement.”

“Burger subsidieert”

Vlaams parlementslid en professor economie Lode Vereeck (LDD) is eerder sceptisch wat dat laatste betreft. “Uiteraard ben ik ook een grote voorstander van hernieuwbare energie, maar het rendement ligt hier wel erg laag”, aldus Vereeck. “Logisch, want veel van dergelijke initiatieven zijn nu eenmaal niet rendabel. Bij zonne- en windenergie brengen alleen de groenestroomcertificaten geld op, maar dat wordt door Eandis, Infrax en Elia betaald. Dat kost hen veel geld, maar dat rekenen ze gewoon door aan de consument. Het zijn dus alle burgers die deze groene investeringen subsidiëren. Het ‘Limburgs Klimaatfonds’ spiegelt een dividend van één procent boven het gewone spaarboekje voor. Dat komt overeen met 2 procent. Tel daar de roerende voorheffing vanaf en je komt uit op een return van 1,58 procent. Dat is minder dan de inflatie kost. Aandeelhouders zullen er bijgevolg geld aan inschieten.” De winst is niet het belangrijkste in het klimaatfonds. “We willen hier niet de beursspecialisten mee aantrekken”, zegt Alenus. “Dat iedereen zijn of haar stukje bijdraagt aan Limburg Klimaatneutraal is voor ons belangrijk en aan dat gedachtengoed proberen we een mooi dividend te koppelen.” Geïnteresseerden kunnen zich kandidaat stellen via een online inschrijvingsformulier op www.limburgsklimaatfonds.be.

© 2012 De Persgroep Publishing

Article source: http://www.ldd.be/nl/klimaatfonds-verkoopt-groene-aandelen-het-laatste-nieuws-9-mei-2012-3533.htm

In de publieke opinie leeft al langer de overtuiging dat onze parlementsleden royaal betaald worden.

Om de discussie te objectiveren, bestelde het Vlaams Parlement een studie bij Ernst Young. Daarbij worden de lonen, onkostenvergoedingen, uittredingsvergoedingen en pensioenen van de Vlaamse parlementsleden vergeleken met die van vergelijkbare profielen (kaders) op de Vlaamse arbeidsmarkt en met die van de leden van zeven andere parlementen (Frans, Duits, Schots, Fins, Nederlands, Catalaans en Europees Parlement).

Conclusies

Dit zijn de voornaamste conclusies. Een normaal parlementslid verdient 49.074 euro netto, een commissievoorzitter 61.674 euro, een fractievoorzitter 81.004 euro en de voorzitter 92.970 euro.

Bovenop hun loon krijgen ze een netto-onkostenvergoeding van 23.627 euro. Voor een fractievoorzitter is dat 37.965 euro en voor dé voorzitter 74.256 euro. In de privé bedraagt de gemiddelde forfaitaire onkostenvergoeding 1.800 euro.

De uittredingsvergoeding bedraagt een volledig jaarloon per vijf jaar parlement. Voor een gemiddeld parlementslid is dat maximaal 55.168 euro, voor de voorzitter 99.471 euro.

Vlaamse parlementsleden krijgen een volledig pensioen na 20 dienstjaren. Het pensioen zelf bedraagt 75 procent van het laatste loon. Dit jaar is het maximaal uitgekeerde bedrag 68.138 euro op jaarbasis.

In vergelijking met andere parlementen en met jobs in de privé zijn gewone parlementsleden gewoon betaald. Maar wanneer men voorzitter kan zijn van een commissie of fractie, dan verdient het beter.

De onkostenvergoedingen liggen aan de hoge kant. Maar ze krijgen geen bedrijfswagen, in de privé is dat veelal wel het geval.

De uittredingsvergoedingen en de pensioenen zijn royaal, een ander woord is er niet.

Wat nu?

Vandaag buigen de fracties zich over het rapport. Woensdag doet de ‘werkgroep leden’ van het Vlaams Parlement dat. En eind deze maand licht voorzitter Jan Peumans het rapport toe aan zijn collega’s van Kamer en Senaat en de andere regionale parlementen. Dat is nodig omdat veel Vlaamse parlementsleden eerder in Kamer, Senaat of Brussels Parlement zetelden. Pas daarna is het tijd voor conclusies. Maar dat er gesleuteld wordt aan de hoge uittredingsvergoedingen en pensioenen, is nu al zeker. Alle partijen lieten zich gisteren in die zin uit. Lode Vereeck, de fractieleider van LDD, kaart nog een andere zaak aan. Gemiddeld worden parlementsleden behoorlijk betaald, maar ze werken niet allemaal even hard voor hun geld. Wie vooral in zijn gemeente actief is als burgemeester of schepen en niet in het Vlaams Parlement, moet daar financieel voor gestraft worden, vindt Vereeck.

Voorts vind hij dat hett Vlaams Parlement voldoende heeft aan 75 tot t 80 parlementsleden of een derde minder. ED/MDD www.vlaamsparlement.be

© 2012 Concentra

Article source: http://www.ldd.be/nl/vlaams-parlementslid-goed-betaald-het-belang-van-limburg-8-mei-2012-3532.htm

Afgelopen vrijdag uitte het Rekenhof al kritiek op het cijferwerk dat aan de basis lag van de zogenaamd sociaal gecorrigeerde miserietaks.

Lode Vereeck: “De leugenachtige communicatie van de meerderheid, die de mensen wil laten geloven dat de ‘miserietaks’ sociaal is geworden, is een sterk staaltje volksverlakkerij. Eenvoudige rekensommetjes leren immers dat de zogenaamd sociaal gecorrigeerde miserietaks vooral veel geld kost aan een gemiddeld gezin met een gemiddelde woonst. Met één kind en een huis ter waarde van 250.000 euro bedraagt de Vlaamse ‘scheidingstaks’ nu 4.500 in plaats van 2.500 euro. Voor koppels zonder kinderen (ongeveer 2.400 echtscheidingen) loopt de factuur op tot 5.000 euro. Pas vanaf het zesde kind betaalt men minder, maar dit betreft slechts 0,1 procent van alle echtscheidingen.”

Na het Rekenhof uit nu ook de Raad van State kritiek op het ‘kunst en vliegwerk’ van de Vlaamse regering. De Raad van State merkt onder meer op dat de regeling niet geldt voor feitelijk samenwonenden. Morgen zal tijdens een nieuwe hoorzitting in de commissie Financiën vermoedelijk ook nog blijken dat zogenaamd sociaal gecorrigeerde regeling ernstige problemen stelt op het vlak van de inning.

 ”De terechte kritiek van het Rekenhof en de Raad van State toont pijnlijk scherp aan dat deze Vlaamse regering niet ten dienste staat van de burger maar van zichzelf. Om de meerderheidsfracties uit de houdgreep van de regering te verlossen, zal ik alvast aandringen op het organiseren van een geheime plenaire stemming. Zo kunnen ook de volksvertegenwoordigers van de meerderheidsfracties naar eer en geweten stemmen, zonder vrees voor represailles. Als democraat in hart en nieren stel ik met lede ogen vast dat deze regering, de facto met volmachten van de meerderheidsfracties, deze immorele regeling wil doorvoeren. Als de meerderheidsfracties dit laten gebeuren, dan is de enige nuchtere conclusie die ik uit dit debacle kan trekken, dat men dan beter zou besparen op het aantal volksvertegenwoordigers. Op die manier kan de ‘miserietaks’ immers probleemloos integraal worden afgeschaft”, besluit Lode Vereeck.

Article source: http://www.ldd.be/nl/lode-vereeck-beter-minder-volksvertegenwoordigers-dan-een-miserietaks-3531.htm

De regering probeert zo 40 miljoen euro meer belastingen te innen om haar begroting in evenwicht te krijgen. Dit is een cynische beslissing als je weet dat een echtscheiding op zich al een zware emotionele en financiële dobber is. Extra belastingen kan je dan missen als kiespijn. Bovendien blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat echtscheiding steeds vaker tot bittere armoede leidt. De ‘miserietaks 2.0′ leidde dan ook tot een storm van protest in het Vlaams Parlement en in de media. Eén meerderheidspartij sloot zich openlijk aan bij het groeiende maatschappelijk verzet. De sp.a-fractie liet bij monde van collega-fractieleider Bart Van Malderen weten dat ze de taks ook sociaal onrechtvaardig vond. Een moedige houding waarbij een standpunt werd ingenomen dat indruiste tegen de regering en zelfs de eigen sp.a-ministers die de perverse maatregel mee hadden goedgekeurd. Maar dat was zonder de waard gerekend: minister-president Kris Peeters wilde koste wat kost zijn vermeend leiderschap tonen en de socialisten in het zand doen bijten. Gesteund door CDV en N-VA werd sp.a beschuldigd van ‘deloyaal’ gedrag en tot een smadelijke capitulatie gedwongen. Van Malderen werd tot de orde geroepen en zat als een geslagen hond op de persconferentie, waar Peeters als enige het woord voerde. De minister-president had gezegevierd. Op korte termijn. De gebeurtenissen tonen pijnlijk scherp aan dat de politiek niet ten dienste staat van de burger, maar van zichzelf. Scheidende koppels zijn de speelbal in een cynisch machtsspel binnen de Vlaamse regering, waarbij de ‘miserietaks’ de aanleiding maar niet de inzet van het debat is. Hoe anders valt dit verfoeilijke voorstel te verklaren waarbij de taks niet stijgt van 1 naar 2 procent, maar naar 2,5 procent – weliswaar met correcties voor ex-koppels met kinderen. Vlaams begrotingsminister Philippe Muyters (N-VA) berekende dat de verhoging naar 2,5 procent nodig is om de sociale correcties (vrijstelling van 50.000 euro plus 20.000 euro per kind) te compenseren. Die correcties zouden de Vlaamse schatkist immers zo’n 20 miljoen euro kosten. Goed voor 8.000 echtscheidingen met 2,5 kinderen, vertelde hij aan een verbijsterde commissie. Vrijdag heeft het Rekenhof die berekeningen naar de prullenmand verwezen want de 6.560 scheidende koppels in Vlaanderen waarvan één ex-partner het huis overkoopt, hebben gemiddeld slechts 1,1 kind. Anders gezegd: de Vlaamse regering overschat het aantal kinderen waardoor de sociale correcties beperkt zullen blijven tot 11,5 miljoen euro. In feite is het aangepaste voorstel (2,5 procent) dus een nieuwe belastingverhoging bovenop de eerdere belastingverhoging (2 procent). Kortom, het gaat van kwaad naar erger want de gecorrigeerde verdeeltaks is nog slechter dan het origineel. De leugenachtige communicatie van de meerderheid, die de mensen wil laten geloven dat de ‘miserietaks’ sociaal is geworden, is een sterk staaltje volksverlakkerij. Eenvoudige rekensommetjes leren immers dat de ‘miserietaks 2.5′ vooral veel geld kost aan een gemiddeld gezin met een gemiddelde woonst. Met één kind en een huis ter waarde van 250.000 euro bedraagt de Vlaamse ‘scheidingstaks’ nu 4.500 in plaats van 2.500 euro. Voor koppels zonder kinderen (ongeveer 2.400 echtscheidingen) loopt de factuur op tot 5.000 euro. Pas vanaf het zesde kind betaalt men minder, maar dit betreft slechts 0,1 procent van alle echtscheidingen.

Nultarief

De oppositie blijft intussen hameren op het immorele karakter van deze taks tot zolang de Vlaamse regering dit ook inziet. Het nieuwe ontwerp is reeds naar de Raad van State. En morgen, dinsdag 8 mei vinden er nieuwe hoorzittingen plaats waarin experten – naast de juiste cijfers over het aantal en de samenstelling van de getroffen gezinnen – de juridische haalbaarheid van de ‘miserietaks 2.5′ bespreken. De Federale Overheidsdienst Financiën is gevraagd naar de haalbaarheid van de inning, meer bepaald de controle op de kortingen. Ons doel is het nultarief want op miserie hef je geen belastingen. De volledige afschaffing van de miserietaks is perfect mogelijk. Geen zinnig mens in Vlaanderen gelooft dat er geen 32,8 miljoen alternatieve besparingen te vinden zijn op een budget van 26.600 miljoen euro. Vorige week kondigde de Nationale Bank van België nog aan dat de economie groeit met 0,3 procent, goed voor 55 miljoen extra inkomsten voor Vlaanderen. Ik doe dan ook een oproep aan de Vlaamse regering om de miserietaks te schrappen. Toon uw groot hart, Kris.

Lode Vereeck is fractieleider LDD in het Vlaams Parlement

© 2012 De Persgroep Publishing

Article source: http://www.ldd.be/nl/van-kwaad-naar-erger-de-cijfers-tonen-aan-dat-ook-de-gecorrigeerde-miserietaks-niet-deugt-de-morgen-7-mei-2012-3529.htm